Mumija žene iz egipatske elite, poznata kao „Žena koja vrišti“, otkrivena je 1935. godine u Tebi, blizu grobnice kraljevskog arhitekte Senmuta, koji je služio kraljici Hatšepsut tokom 18. egipatske dinastije. Ova mumija, koja je sahranjena pre više od tri milenijuma, i dalje fascinira naučnike zbog svog izobličenog izraza lica. Decenijama je ovaj izraz pripisivan lošem balzamovanju, ali su nedavna istraživanja pokazala da uzrok leži u retkoj mišićnoj reakciji koja se može javiti u trenutku smrti.
Istraživači su otkrili da su sahrane poput ove bile izuzetno sofisticirane. Prema pisanju magazina „Popular Mechanics“, telo žene, njeni laneni zavoji i raskošna perika bili su prekriveni skupim tamjanom i smolom kleke, materijalima rezervisanim za visoki društveni sloj. Tamjan je dolazio iz kraljevstva Punt, a u Egipat je stizao preko trgovaca koji su radili za samu Hatšepsut. Njena perika, napravljena od vlakana palme urme, obeležena je visokom tehničkom veštinom, a nije bila izrađena od ljudske kose, što dodatno ukazuje na njen status.
Jedan od neobičnih aspekata ove mumije je to što unutrašnji organi nisu bili izvađeni, što je bila standardna praksa tog vremena. Na telu nisu pronađeni rezovi koji bi objasnili ovaj propust, što dodatno komplikuje misteriju oko njene sahrane.
Godine 2024, radiolog Sahar Selim sa Univerziteta u Kairu, u saradnji sa Samijom El-Mergani iz egipatskog Ministarstva turizma i antikviteta, sproveo je detaljno istraživanje mumije koristeći neinvazivne tehnike poput rendgenskih snimaka i kompjuterske tomografije. Iako su istraživači otkrili mnogo informacija o njenom životu, nisu mogli da precizno odrede uzrok njene smrti. Otkriveno je da je žena bila visoka oko 1,52 metra i preminula je u dobi od 48 godina, a njeni zubi i zglobovi su pokazivali znake habanja.
Skeneri su takođe pokazali da su njene ruke bile položene uz telo, što nije bio običaj za sahrane članova kraljevske porodice. Ovaj detalj ukazuje na to da, iako je njena sahrana bila raskošna, ona nije poticala iz kraljevske porodice.
Naučnici veruju da je izraz lica mumije rezultat „mrtvačkog grča“, fenomena gde se određeni mišići „zaključavaju“ u trenutku smrti, često kao posledica ekstremnog bola ili panike. Ovo se dešava naglo, za razliku od mrtvačke ukočenosti koja se razvija postepeno. U istraživanju objavljenom u naučnom časopisu „Frontiers in Medicine“, autori su napomenuli da bi njen izraz lica mogao značiti da je umrla u neverovatnoj agoniji.
Iako uzrok njene smrti ostaje nepoznat, istraživači su razmatrali mogućnosti poput srčanog ili moždanog udara, pucanja aneurizme ili čak ujeda zmije. Ipak, na telu nisu pronađeni tragovi ujeda, što ostavlja prostor za spekulacije.
Ova mumija, koja je preživela kroz vekove, predstavlja ne samo fascinantnu misteriju egipatske istorije, već i podsećanje na težak život i smrt žene iz prošlosti. Njena priča nas poziva da razmislimo o životima onih koji su živeli pre više od tri milenijuma, kao i o načinu na koji su se suočavali sa smrću i kako su se trudili da obezbede sebi večni mir.
