BEOGRAD – Pesniku, esejisti i književnom kritičaru Nenadu Šaponji danas je na Kosančićevom vencu uručena nagrada “Meša Selimović” za zbirku poezije “Blizanac vremena”. Ova nagrada, koja se dodeljuje za izuzetno književno delo, prepoznaje doprinos Šaponje savremenoj poeziji.
Primajući priznanje na mestu nekadašnje Narodne biblioteke Srbije, Šaponja je u besedi naglasio značaj reči u poeziji. Istakao je da “pesnik treba da se izbori za pravo da koristi određene reči”, ali i da mora da prepoznaje njihova “najdublja značenja”, razlikujući ih od “izričaja nedostojnih jeziku i smislu”. Ova izjava ukazuje na to da se Šaponja zalaže za duboku i promišljenu upotrebu jezika, koja prevazilazi površne izraze.
Govoreći o ulozi poezije i jezika, pesnik je rekao da “reči moraju da rade iznutra u ravnoteži između nesvesnog i svesnog”. Prema njegovim rečima, reči nas brane od nesklonog nam sloja sveta, naglašavajući da je jezik sredstvo koje može oblikovati stvarnost. Šaponja je dodao da je “ravnoteža između reči” istovremeno i “ravnoteža sa dušom kojoj se obraćamo”, ukazujući na to da pesma nastaje kada se prepozna taj specifičan prostor.
Književnik Mileta Aćimović Ivkov, koji je govorio o Šaponjinoj nagrađivanoj zbirci, ocenio je da se čitalac kroz knjigu neprestano susreće sa “metafizičkim tajnama i pitanjima”. On je podsetio da je naslov zbirke “Blizanac vremena” preuzet od Justina Popovića, gde se javlja kao oznaka za prostor, dok se vreme određuje kao “gorko breme” čoveka. Aćimović Ivkov je istakao da Šaponjina poezija teži da dublje istraži tajne bića i postojanja, koristeći duhovnu literaturu kao inspiraciju.
Analizirajući motive zbirke, Aćimović Ivkov je naveo da se u pesmama mogu prepoznati simboli duše, sna, vremena, vode, leptira i svetlosti, koji predstavljaju “simboličke oznake za ono što prevazilazi egzistencijalni horizont”. Ovi motivi ukazuju na dublje filozofske i duhovne refleksije, čineći Šaponjinu poeziju bogatom i slojevitom.
Književni kritičar Jovan Pejčić ocenio je da je zbirka “Blizanac vremena” “knjiga sa najviše upitnih iskaza u savremenoj srpskoj poeziji”. On je naglasio da u zbirci ne postoji motiv, slika, metafora ili simbol koji ne nosi neki oblik pitanja, što dodatno podstiče razmišljanje i refleksiju kod čitalaca. Naslovi ciklusa, kao što su “Kada neprimetno primetnim postaje?” i “Ko režira naše snove?”, dodatno naglašavaju ovu dinamiku preispitivanja.
Pejčić je dodao da zbirka gradi “upečatljivo jedinstvo Šaponjine umetničke vizije života, sveta i stvaranja” kroz motive bića, vremena, ljubavi, stvarnosti i privida. Ova povezanost između različitih tema čini Šaponjinu poeziju specifičnom i relevantnom u savremenom književnom diskursu.
U užem izboru za nagradu “Meša Selimović” pored Šaponjine zbirke našle su se knjige “Karota” Darka Tuševljakovića, “Sušt” Riste Vasilevskog, “Krotko” Bojana Vasića, “Frau Beta” Laure Barne i “Taman posla” Dragana Markovića. Članovi žirija, koji dolaze iz različitih generacija i zagovornici su različitih književnih poetika, izdvojili su više od sto naslova, a Šaponjina knjiga je osvojila nagradu sa 21 glasom.
Nagrada “Meša Selimović” ustanovljena je 1988. godine i dodeljuje se za izuzetna dela u savremenoj književnosti. Među dobitnicima su i poznati autori kao što su Slobodan Selenić, Svetlana Velmar Janković i Dobrica Ćosić. Ova prestižna nagrada predstavlja značajno priznanje za svakog književnika u Srbiji, a dodeljuju je “Večernje novosti“ u saradnji sa Udruženjem izdavača i knjižara Srbije, uz podršku Ministarstva kulture Srbije.
