Prosečna penzija u Novom Sadu iznosi 70.403 dinara, što je značajno iznad republičkog proseka, koji iznosi 56.843 dinara. Ovi podaci dolaze iz Fonda PIO za januar 2026. godine, a objavljeni su u martu. Novi Sad takođe beleži najveća primanja u Vojvodini, dok su jedini veći iznosi penzija zabeleženi u centralnim opštinama Beograda.
U Novom Sadu je registrovano 73.524 penzionera, ali njihova primanja su veoma različita. Najveću grupu čine bivši zaposleni, koji takođe imaju i najviše prosečne penzije. Od ukupnog broja penzionera, 66.022 su bivši zaposleni sa prosečnom penzijom od 72.045 dinara.
Samostalne delatnosti, privatnici i zanatlije, kojih ima 6.613, primaju u proseku 58.651 dinar. S druge strane, poljoprivrednici, koji čine najmanju i najugroženiju grupu među penzionerima, broje 889 korisnika sa prosečnim primanjima od 35.835 dinara. Uzimajući u obzir sve korisnike, opšti prosek za grad iznosi 70.403 dinara.
Filijala Novi Sad koja pokriva grad i okolne opštine kao što su Bački Petrovac, Beočin, Žabalj, Temerin, Titel i Sremske Karlovce, opslužuje ukupno 94.332 korisnika. Međutim, postoji značajna razlika u primanjima između gradske sredine i ruralnih opština. Dok je prosek u gradu relativno visok, poljoprivredni penzioneri unutar te filijale primaju znatno manje – u proseku 32.237 dinara. Ipak, ovo je iznad republičkog proseka za poljoprivrednike, koji iznosi 24.668 dinara.
Ovi podaci osvetljavaju ekonomsku situaciju i razlike u prihodima među različitim grupama penzionera u Novom Sadu i okolnim opštinama. Bivši zaposleni uživaju u znatno višim penzijama, dok su poljoprivrednici, koji se suočavaju sa mnogim ekonomskim izazovima, u znatno nepovoljnijem položaju.
Važno je napomenuti da je razlika između penzija u urbanim i ruralnim sredinama izražena, što ukazuje na potrebu za daljim analizama i potencijalnim reformama u sistemu penzionog osiguranja. Ove informacije su ključne za razumevanje ekonomskih prilika i izazova s kojima se suočavaju različite grupe penzionera, kao i za izradu strategija koje bi mogle pomoći u smanjenju razlika i poboljšanju kvaliteta života svih penzionera.
U svetlu ovih saznanja, može se postaviti pitanje o održivosti trenutnog penzionog sistema i potrebama za reformama koje bi mogle dovesti do pravednijeg raspodeljivanja sredstava. U svakom slučaju, podaci o penzijama u Novom Sadu otkrivaju mnogo više od samog broja – oni oslikavaju ekonomske realnosti i izazove s kojima se suočavaju penzioneri u Srbiji.
Ova situacija zahteva pažnju kako bi se obezbedila bolja budućnost za sve penzionere, posebno za one koji su najugroženiji. U tom smislu, važno je da se kroz javne politike i društvene inicijative osigura da svi građani, bez obzira na njihovu profesionalnu prošlost, imaju pristup dostojnim i stabilnim izvorima prihoda u starosti.
