Srbija godišnje izveze oko 130.000 tona povrća, a najveći deo izvoza čini zamrznuto povrće. Pored zamrznutog povrća, značajan deo izvoza čini i svež crni luk, šargarepa, krastavci i kornišoni, dok su paradajz i paprika prisutni u manjoj meri. Ove podatke pruža Udruženje za poljoprivrednu i prehrambenu industriju Privredne komore Srbije.
Zamrznuto povrće koje se najviše izvozi uključuje pečurke, papriku, mešano povrće, kukuruz šećerac i grašak. Krompir i svež paradajz najviše se izvoze u Crnu Goru, dok se znatan deo svežeg paradajza šalje i u Mađarsku. Domaći zamrznuti kukuruz šećerac traže kupci iz Iraka, Belgije i Francuske, dok se lubenice izvoze u Nemačku i Češku. Osim toga, Belgijanci i Nemci kupuju i zamrznutu papriku iz Srbije.
Nemačko tržište posebno se snabdeva svežim kornišonima, koji se prerađuju u Nemačkoj. U 2024. godini, kornišoni sa 150 hektara u opštini Žabalj, sa prosečnim prinosom od 23 tone po hektaru, završili su u nemačkim teglama. Zamrznuti grašak se izvozi u Hrvatsku, Severnu Makedoniju i Bosnu i Hercegovinu, koja pored graška takođe kupuje svežu papriku. Šargarepu izvozimo u Hrvatsku, Bosnu i Hercegovinu, Crnu Goru i Bugarsku, a najveći proizvođači šargarepe na Balkanu su povrtari iz Begeča, koji godišnje izvoze oko 20.000 tona šargarepe sa 600 hektara.
Jedan od proizvođača crnog luka izjavio je da će celokupnu proizvodnju od 450 tona prodati u Albaniju i Bosnu i Hercegovinu. Njegov poslovni partner iz Drača, u Albaniji, godišnje kupuje između 6.000 i 7.000 tona ovog povrća. U Srbiji se povrće gaji na površinama od 110.000 do 120.000 hektara, od čega je 5.000 do 6.000 hektara u zaštićenom prostoru, dok se na ovim površinama dobija oko 1,2 miliona tona povrća, uz dodatnih 400.000 tona iz baštenskih i okućničkih površina.
U proizvodnji začinske paprike, povrtari iz opštine Bački Petrovac su jedni od najuspešnijih, sa proizvodnjom od čak 4.000 tona ove sezone, koja se u velikoj meri izvozi. Prema rečima docenta dr Đorđa Vojnovića s Poljoprivrednog fakulteta u Novom Sadu, Srbija ima dovoljno povrća kako za domaće potrebe, tako i za izvoz.
Srbija ostvaruje značajan izvoz povrća, ali je i dalje prisutan veći uvoz, naročito plodovitog povrća u zimskom i ranoprolećnom periodu. Ovo ukazuje na probleme u organizaciji tržišta, skladištenju i ugovorenom plasmanu, a ne na kvalitet domaće proizvodnje. Domaće povrće je veoma traženo na stranim tržištima, pre svega zbog visokog kvaliteta, koji se ogleda u većem sadržaju bioaktivnih jedinjenja, dobrom ukusu i aromi, kao i mogućnosti dužeg čuvanja.
Domaći povrtari imaju ustaljenu praksu klasiranja i pakovanja proizvoda u skladu sa domaćim i međunarodnim standardima, što je ključno za izvoz. Zemlje Evropske unije i CEFTA regiona su najveći kupci povrća iz Srbije, dok se u poslednje vreme povećava interesovanje pojedinih azijskih tržišta za domaće povrće, posebno za hladno prerađeno.
Uzimajući sve ovo u obzir, može se zaključiti da Srbija, uz kvalitetnu proizvodnju, ima potencijal da dodatno poveća svoj izvoz povrća, ali i da unapredi organizaciju tržišta kako bi smanjila uvoz i zadovoljila sve domaće potrebe.
